We zouden alleen de maand april op camping de Keujer staan en daarna verder trekken maar......dat is een beetje uit de hand gelopen
Na een week hadden we al door dat we in een ongelofelijk mooie omgeving zaten en wat wandelen betreft heel veel kanten vanaf de camping op konden
Daar kwam bij dat mijn oude zusje Sanja na ruim 2 uur rijden en de tent opzetten, waar ze zelf geen poot voor uit hoefde te steken, twee dagen bij moest komen
Dat was voor baas en vrouwtje ook een rede om na te denken en we hadden het hier alle vier zo enorm naar ons zin, niet alleen de prachtige omgeving,
ook de camping was heel leuk en gezellig en de eigenaren Jan en Mini hele lieve mensen, haha en daarbij natuurlijk niet te vergeten hun Duitse Dog Shadow
waar die tweebeners van ons meteen stikverliefd op werden
Dus dachten ze doe eens gek, waarom zou je vertrekken als je het zo naar je zin hebt en zijn we hier gewoon 10 weken gebleven
Haha als iemand voor we vertrokken tegen baas en vrouwtje had gezegd je blijft 10 weken op één camping, hadden ze geantwoord ja doei dacht het niet hè
Die weken zijn omgevlogen en sterker nog baasje heeft al verklapt aan ons dat we in september weer naar ze terug gaan, haha nou wij gaan vast aftellen hoor :-)
Vrouwtje heeft natuurlijk weer heel veel foto's gemaakt dus veel plezier weer met ons vakantie verslag 

 

 

 

 

 


Als we aankomen krijgen baas en vrouwtje eerst koffie
Ze hebben een Duitse Dog en die is gek op knuffelen



Tja en vrouwtje gaat gelijk gruwelijk vreemd, oké Shadow is een knappe jongen
en natuurlijk houd ze ook heel erg veel van ons maar mist ze nu ineens ook even heel erg haar vroegere Doggen



We hebben een mooi plekje op de camping



En nu nog even helemaal alleen, dat vinden we geen straf en genieten van de rust



De volgende dag gelijk ons eerste rondje gelopen om de buurt te verkennen



Als ik me omdraai is dit het plaatje




Mijn koets is mee maar in een nieuwe omgeving wil ik toch echt liever lopen
Dat ik bijna 14 jaar ben en wat slechter ter been dat vergeet ik nu even :-)



Haha we gaan naar Twente zeiden ze dan kunnen we overal gewoon lopen met de koets......
Komen we gelijk op de Friezenberg een lange trap tegen, hup baas naar boven ermee



Het uitzicht boven op het Elsenerveen is prachtig!

De Friezenberg is een 40,2 meter hoge heuvel in de Twentse gemeente Hof van Twente in de Nederlandse provincie Overijssel.
Het is een smeltwaterheuvel, en daarom een aardkundig monument.
De berg ligt in natuurgebied De Borkeld, op de heide nabij Markelo tussen de buurtschappen Elsen en Herike.



Omdat de kudde koeien ver weg lagen durfde vrouwtje deze keer door het begrazinggebied
Haha en ook omdat het maar een klein stukje was en ze het volgende hekje al kon zien
Me zus moest wel even in haar koets omdat ze even stevig door wilde lopen :-)



Heerlijk genieten van de omgeving




Omdat ik bijna 14 ben vond baasje dat mijn mand van thuis nu gewoon mee moest
Ben ik wel blij mee dat ligt toch lekkerder dan het kussen wat altijd in de voortent lag



Ik vind het kleed gewoon lekker liggen en heerlijk met me snoet in het zonnetje



We boffen de eerste week met het mooie weer, dus maken we weer een wandeling
Gelukkig staat het gras nog laag dus kan de koets er makkelijk overheen



Heerlijk voor ons om zoveel nieuwe boeken te lezen



Een grappig weerstation




Een foto van het bord omdat je voor de vorige foto wel heel goede oogjes moest hebben :-)
en zo scheelt het een boel typwerk




Niet zo bezorgd doen baas, zo'n trapje kan ik heus nog wel zelf af hoor



Kunnen we doorlopen? ik vind het niks dat die stomme jonge meiden naar me staan te gluren
Hebbe zeker nog nooit een knappe prinses in een koets gezien.....



Hahahaha en dan rennen ze op me zussie af omdat die vast doorgelopen was
Snappen jullie nu waarom vrouwtje koeien alleen leuk vind achter een draadje :-)



En nou kunnen jullie niet verder nieuwsgierige aagjes, lekker puh



Het was een leuke wandeling in onze mooie omgeving



Als we gaan wandelen zwaait Shadow ons uit



Vandaag gaan we een route bij Markelo lopen die baasje op internet vond en in de Garmin heeft gezet
Natuurlijk gaan we ook lopend naar het begin van die route



Binnendoor naar Markelo loopt heerlijk rustig en mooi



Tja en dan bij de kerk waar het beginpunt is tot de ontdekking komen dat Garmin nog niet aan stond
Dus moeten we er na afloop 5 km. bij optellen



Vanuit Markelo gaan we richting de Markelose berg




Het oorlogsmonument op de Markelose Berg is al jaren de locatie voor de provinciale oorlogsherdenking.
Het werd in 1953 gebouwd om de omgekomen leden van het Overijsselse verzet te herdenken.
Omdat het alleen voor de nabestaanden was bedoeld, ging men er toentertijd van uit dat het monument niet langer dan een jaar of vijftig dienst zou moeten doen.
Daarom werd de grond voor een beperkte periode gepacht en werd een zachte steensoort gebruikt.
Maar na bijna zestig jaar is de belangstelling voor het herdenken van de Tweede Wereldoorlog nog steeds groot.
Meer dan dat: de herdenking op de Markelose Berg trekt elk jaar meer mensen.
Het oude monument, dat op instorten stond, werd daarom afgebroken en vervangen door een exacte kopie die honderden jaren mee kan.





Het onderduikershol herinnert de inwoners van Markelo aan de onderduikers die hier probeerden uit de handen van de bezetter te blijven.
Dit onderduikershol diende in de Tweede Wereldoorlog als tijdelijke schuilplaats voor onderduikers waaronder vermoedelijk ook Joodse families,
want ze werd in de volksmond de “Jöddenkoele” genoemd.
Deze schuilplaats werd uiteraard geheim gehouden en was slechts bekend bij enkele omwonenden.
Deze voorzagen de onderduikers in het donker van etenswaren.



Pfff wel klein hoor als je hier lang moest blijven




Silhouet van een te pletter gevallen bemanningslid



Uitleg van de foto hier boven



Neehee ik hoef niet in me koets, niet zeuren en laat me lekker lopen



In Stokkum lopen we een stukje van de boerenervenroute, (wat een fietsroute van 17 km. is)



Bij de boerderijen staan informatie borden






Een gereconstrueerd onderduikershol uit de Tweede Wereldoorlog.
De familie Hoek uit Goor heeft in dat bos van begin 1943 tot eind 1944 in een hol in de grond ondergedoken gezeten.
Tijdens het verblijf van bijna twee jaar in het onderduikershol is ook een baby geboren:




We komen ook onderweg een kapelletje tegen

Op 3 mei 2009 is op de Hulpe tijdens een bijzondere viering met pastoor Joop Huisman de Mariakapel ingewijd.
Uit diverse bronnen blijkt dat Markelo tot ongeveer in de eerste helft van de 17e eeuw een belangrijk bedevaartsoord moet zijn geweest.
Er zou vroeger een kapel op de Hulpe hebben gestaan met een Mariabeeld.
Dit beeld zou zijn aangeroepen onder de naam "Onze Vrouwe ter Hulpe".
Met deze kapel is getracht te verwijzen naar deze historie.
De kapel is zowel te voet als per fiets bereiken.



Met een bankje dus even pauze houden



Op 17 december 1835 wordt aan J. van Dam toestemming verleend een koren- en pelmolen te mogen plaatsen.
De gebroeders Looman uit Deventer hebben toen binnen een jaar de molen “De Hoop” gebouwd.
Meer dan 60 jaar heeft de wind voor de aandrijving gezorgd.
Tegen het einde van de 19e eeuw wordt een oliemotor als krachtbron toegevoegd.
In 1924 wordt een elektromotor in dienst gesteld. Vanaf die tijd gaat het met de onderhoudstoestand van de molen bergafwaarts.
Daarom legde de toenmalige molenaar, Gerardus Buursink, de molen stil.
Stellingen en wieken waren te slecht geworden, zodat slopen de enige uitweg was.
Ruim een halve eeuw later werd het overleg over een mogelijke restauratie van de molen nogmaals tussen de burgemeester en de molenaar besproken.
Mr. M.A.P. van Haersma Buma en H.A.J. Schuurman waren het er samen over eens, dat een restauratie moest slagen.
De molen moest in z’n oorspronkelijke staat hersteld worden om een stuk agrarische geschiedenis voor het nageslacht te behouden.
De realisatie van de restauratie lag in handen van molenbouwer Wintels uit Denekamp. In augustus 1991 was de restauratie voltooid en op 11 september van dat jaar is de molen officieel geopend.



Omdat onze Garmin op de heenweg dus niet aan stond komt er 5 km. bij en was onze wandeling dus ruim 22. km
Een mooie en leerzame wandeling waar we van hebben genoten



Ik heb best veel zelf gelopen hoor maar ben nog niet echt moe



Ja die kletst lekker ik heb wel alles helemaal zelf gelopen en mijn oogjes vallen nu wel even dicht



Maar met een rustdag tussendoor heb ook ik wel weer zin in een lekkere wandeling hoor
Vandaag wandelen we naar kasteel Weldam



Kasteel Weldam


In 1389 wordt er voor het eerst geschreven over Weldam. In deze periode was het goed eigendom van Wolder van den Weldamme, een leenman van de bisschop van Utrecht.
Gedurende enkele eeuwen waren Weldam en havezate Twickel bij veel gelegenheden nauw met elkaar verbonden.
Vanaf het jaar 1506 waren beide kastelen eigendom van Johan III van Twickelo.
Na zijn overlijden erfden zijn beide dochters een kasteel.
Hierdoor kwam Weldam voor lange tijd in het bezit van het adellijke geslacht Ripperda.

Sofia van Raesfelt, die opgegroeid was op kasteel Twickel, trouwde in de zeventiende eeuw met Johan Ripperda tot Weldam die eigenaar was van het kasteel.
In 1645 begonnen zij met de verbouwing van kasteel Weldam. De ontwerper hiervan was mogelijk Philips Vingboons, in die tijd een belangrijk architect.
In de achttiende en negentiende eeuw stond Weldam voor lange tijd leeg en raakte in verval.

In 1879 kwam het kasteel in bezit van Carl Philipp Otto graaf Bentinck en zijn vrouw, gravin Maria Cornelia van Heeckeren van Wassenaer die Weldam van haar vader had geërfd.
Door dit echtpaar kregen kasteel en de tuin eromheen hun huidig aanzicht.
Zij voegden de twee grote hoektorens toe aan de noordkant van het gebouw, de een vierkant en de ander achthoekig.
Deze torens zijn ontworpen door de Engelse architect Weatherley. Het tuinontwerp is van de Franse landschapsarchitect Édouard André.



Het is eerste paasdag en de kasteeltuin is gesloten
Nou is daar zo begin april ook nog niet veel moois te zien



Op het landgoed er omheen mag je wel altijd wandelen




Tja en dat kasteel mot natuurlijk van alle kanten tig keer op de foto
We kunnen wel weer effe wortelschieten hoor baasje




Eén van de hoogtepunten op Landgoed Weldam is de St. Mary's Chapel.
Het is een Engelse kapel die in 1900 werd gebouwd door de toenmalige graaf Bentinck.
Hij was destijds eigenaar van de landgoederen van Weldam en Middachten en gaf opdracht voor de bouw van deze kapel op het landgoed.
De kapel werd ontworpen door de Engelse architect W.J. Weatherley.
Aan de kapel is dan ook duidelijk de Engelse bouwstijl rond 1900 te herkennen, zgn. cottagestijl.
De kapel heeft 140 zitplaatsen.



Jammer alleen dat de deur op slot zat en we niet binnen konden kijken




In onze tweede week hebben we de nodige regen, goed voor de plantjes
Ook dan vermaken we ons binnen prima



In de regen naar buiten is dan weer niet ons ding
En dan gaat ie ook nog op ze dooie gemak onze volle poepzakjes weggooien
Opschieten wij hebben geen regenjas aan lummel!

Haha vrouwtje heeft de rollen eerlijk verdeeld die blijft binnen om ons ontbijt klaar te zetten



De camping ligt bijna tegen natuurgebied De Borkeld aan
Op de dagen dat we geen grote wandelingen maken is het heerlijk hier een rondje te lopen



zeur niet ik ga geen grote kuil graven, alleen beetje omwoelen dan kan ik het boek net effe beter lezen




Voor wie wil weten wat er op dat bord op de steen stond, heeft vrouwtje daar even een foto van gemaakt
Geweldig dat dit stuk natuur bewaard is gebleven!!



Vandaag wel dikke wolken maar het bleef de hele dag droog
Die wolken geven de foto's wel iets moois vinden we




Baas en vrouwtje genieten van de natuur die begint te bloeien



En wij genieten op onze eigen manier van alle nieuwe wandelingen




De schaapskooi



En even verderop lopen de schaapjes




Oja en de campingnaam die je op het Garminplaatje ziet is niet onze camping
Die camping is wel vlakbij de onze, maar erg groot dus niet ons ding



Ook als we geen hele grote wandeling lopen willen we 's avonds wel op tijd naar bed :-)



Vandaag gaan we een wandeling maken aan de andere kant van de snelweg
Daar lopen we door de Borkeld naar toe en steken via de fietsbrug de weg over
Ernaast ligt ook een wild viaduct



Ook al voelt het nog niet echt zo het is wel te zien dat het lente is



Maar de zwammen zijn vast blij met al het vocht :-)




De verankering ligt iets verder op het pad, bij de pijl die vrouwtje neergezet heeft



De verankering



Langzaam zien we het bos groener worden



Die boom ligt er vast al aardig lang er is al een mooi pad omheen getrokken
Boffen wij even met de koets



Tja hier mogen we niet loslopen, nou dan zit ik liever in me koets



Haha en bergje op goed voor baas zijn conditie



En bergje af goed voor zijn armspieren :-)



Maar....als het bammetjestijd is moet ik me koets uit dat snap je wel hè



In Rijssen, aan de voet van de Rijsserberg, ligt nog een traject van een smalspoor
waar zo'n 100 jaar geleden de steenfabrieken hun grondstof op vervoerden.



De hele wandeling in mijn koets blijven kon ik vergeten......
Soms moet ik er namelijk verplicht uit omdat in beweging blijven goed voor me is...zeggen ze



Nou volgens mij is het puur eigenbelang... en vind ie het te veel duwwerk als ik erin zou zitten



Het bos bij Rijssen heet klein Zwitserland
We hebben daar de blauwe en en groene route aan elkaar geknoopt
Met erheen en terug hadden we in totaal weer een prachtige wandeling!



Omdat we weer redelijk dichtbij hun kamperen komen onze vriendjes en vriendinnetje naar de camping
Dat is supergezellig, we hadden elkaar alweer bijna een jaar niet gezien
Natuurlijk gaan we ook wandelen samen




Hallo jullie lopen door maar Gerda blijft achter hoor die staat weer stil om foto's te maken



Ik kom je wel even halen voordat we je kwijt zijn!



Na het wandelen wil ik op je schoot even mooi poseren :-)
Daarna mag de camera weg en kun je kletsen met mijn vrouwtje



Op 21 april is weerscode geel afgegeven voor zware onweersbuien
Eind van de dag zien we de lucht ook eng geel worden



En vlak erna heel zwart!
Maar gelukkig ontspringen we hier de dans, wel stevig regen maar het onweer horen we langs ons heen trekken



Op een zondag even kevers kieken in Markelo




Baas die rooie vinden we wel heel mooi




Als we weer een dag met regen hebben hoor je ons niet zeuren
Nee echt we hoeven niet naar buiten, hebbie niet een kurk voor ons?



Baasje zijn zus woont hier in de buurt daar gaan we gezellig een middagje heen
Hallo parkietjes ik vind jullie wel lekker... euhhh leuk maar mag niet zegt me vrouwtje



Nou ik vind de visjes leuker



Maar ome Joop heeft iets veel lekkerders voor ons!



Jammie



Ik kom ook met jou knuffen hoor tante Thea



Sjongejonge dat kind is 10 maar zich gedragen en netjes gaan liggen kan ze nog steeds niet
Ik geef het goede voorbeeld en ik mag lekker op de bank



We maken een wandeling naar de Herikeberg

De Herikeberg is een stuwwal gelegen tussen de plaatsen Markelo en Goor.
Het hoogste punt van de heuvel is 46,6 meter boven NAP.



Vanaf ca.1850 werd op meerdere plaatsen met leemafgraving begonnen.
Het leem lag onder een laag dekzand van gemiddeld een meter, maar er waren ook enkele plaatsen waar de leemlaag direct aan de oppervlakte lag.
De bakstenen die van dit donkere leem gebakken werden, waren van hoge kwaliteit.
De crisis in de jaren 1930 betekende het eind van het tichelwerk van de Herikeberg.




Jongens er staat iemand foto's van ons te maken, zullen we even naar haar toe lopen




Oké je wil ezeltjes op de foto dan werken we wel even mee, lief zijn we hè  




Als vrouwtje stil staat om voorjaars knopjes en bloemetjes enzo op de foto te zetten
Dan hebben wij langer tijd om te snuffelen en boeken te lezen



De Belvedère staat op het hoogste punt van de Herikeberg.
Het is een vierkante toren van drie geledingen met plat dak, opgericht in 1890 in opdracht van de heer van Weldam.
De toren, die mede diende als baak voor het landmeetkundige Rijksdriehoeksnet, is nu in gebruik als woning en atelier.
Het is prive terrein en we kunnen dus alleen zo een foto maken



Hoe lief is dit!!



Leuk als hij zelf een route uitzet.....zit er een stuk mountainbike pad tussen
Gaan we niet doen zegt vrouwtje en die loopt vast door
Wij motte wachten omdat hij op zijn vriendje Garmin een ander pad gaat zoeken
Duurt effe maar zo verdwalen we niet en daar is dat ding ook voor :-)



En met een klein ommetje kunnen we onze route vervolgen



En weer een mooie afwisselende wandeling gemaakt!
Het onderste deel op het plaatje wat blauw is heeft Sanja helemaal gelopen
Trots op ons oude meisje!!!



Als het weer eens een dagje regent ga ik aan de oplader :-)
en als ze die zweetpatatters naast me legt val ik vanzelf in coma



Ik doe of ik slaap en zet me oor rechtop, zo mis ik niks van wat ze zeggen :-)



Ze heb een winterkol gehaakt voor haar vriendinnetje



Wat nou? ik let gewoon op of je hem netjes aan elkaar gaat zetten
Hoef je me niet gelijk voor bemoeiziek oud wijf uit te schelden hè



Het is een nat voorjaar maar met mooie dagen genoeg tussendoor
We gaan weer aan de wandel
Vandaag lopen we de vier kastelenroute bij Diepenheim.

Westerflier is een herenhuis of havezate omringd door een park en een landgoed, dat is gelegen ten zuidwesten van Diepenheim en dat bewoond werd door adellijke families.
Men moest een havezate bezitten om tot de ridderschap te worden toegelaten. Van oorsprong werd van hieruit een allodium beheerd.
De omgeving waarnaar het huis genoemd is wordt als Westerfle voor het eerst vermeld in 1046.
Het huidige huis stamt uit 1729 en is een eenvoudig herenhuis van twee bouwlagen en een grote zolder.
Het risaliet is van Bentheimer steen en voorzien van eenvoudige florale ornamenten.
Bovenin het risaliet is een wijzerplaat met één wijzer, die aangedreven wordt door een torenuurwerk uit 1724, gebouwd door Goslink Ruempol uit Laren.



Vroeger moest je betalen om over het landgoed te gaan
Nu mogen we er gewoon gratis overheen :-)



De Regge
Het 70 km lange riviertje kronkelt lieflijk tussen de weilanden en met riet begroeide oevers, langs eeuwenoude boerderijen.
Houten bruggen verbinden de oevers met elkaar. Hier heerst complete rust, alleen de vogels en het kabbelende water laten van zich horen.




Als je mazzel hebt kun je hier ook de ijsvogel spotten.....maar die mazzel hadden we jammer genoeg niet




Koffiepauze




Hallo ken je effe an de kant, we willen voorop maar het pad is hier zo smal



Al in de 12e eeuw wordt de watermolen van Diepenheim genoemd.
Wolbertus, Heer van Diepenheim, heeft volgens een oorkonde uit 1169 “hoff geholden op syn castrum beneven de watermolen”.
Daarmee is deze watermolen, na de Bisschopsmolen in Maastricht, de oudste nog werkende watermolen in Nederland.





Er staat en bordje over de geschiedenis van de molen....tja dat gaat ie op ze gemak lezen...



Het landgoed van huis Nijenhuis is bijna 200 ha groot en is opengesteld voor wandelaars.
Tuin en park zijn in 1888 aangelegd naar het ontwerp van Hugo Poortman.



De route gaat over het landgoed



 



Huis Nijenhuis wordt voor het eerst genoemd in 1457 en is vanaf 1799 eigendom van de familie Schimmelpenninck.
Zowel het huis als de bijgebouwen worden privé bewoond en zijn niet voor publiek opengesteld.
 



Kasteel Warmelo
Middeleeuws Kasteel uit 1339 in Diepenheim met opengestelde tuinen.
In het verleden heeft Prinses Armgard, de moeder van Prins Bernhard, hier gewoond.
In 1952 is het huis aangekocht door Prins Bernhard. Zijn moeder, Prinses Armgard heeft tot haar dood in 1971, het huis bewoond.

In de tuin zijn zandsculpturen te bekijken maar honden zijn niet toegestaan dus die tuin slaan we over



Ook komen we op onze route door Diepenheim een een oude begraafplaats uit 1876 tegen



Wat nou terugkomen, ik doe toch niks??!!!



Sjongejonge ik wilde alleen maar even naar vrouwtje om ook die oude grafstenen te zien
Ik ga toch niks slopen en er ook niet zitten plassen.....grrr ik mag weer niks



Kasteel Huis te Diepenheim is het oudste Kasteel van Diepenheim en heeft een rijke geschiedenis.
Het huis werd in 1648 gebouwd en ligt tegen de bebouwde kom van Diepenheim aan.



Langs de weg in de berm staat hier een bloemenpracht



Ook dit is privé bezit en kunnen we niet dichterbij komen voor een foto



Dan het laatste stukje terug door het bos naar de auto
Dit was de eerste wandeling die we niet vanaf de camping gelopen hebben
Het is maar 10 km. rijden maar net te ver, dan zouden we op ruim 35 km. uitkomen
Haha we zijn geen 20 meer, hooguit 30 km. is wel onze max



De wandeling hadden we op internet gevonden en we hebben ervan genoten



ineens een warme dag en op een rondje bij de camping na doen we verder lekker niks
En Femie......tja die doet graag moeilijk :-)



Waar bemoei je je weer mee, ja er is schaduw naast de voortent en onder de caravan is meer ruimte
Maar als ik nou lekker krap onder de auto wil liggen doe ik dat dus hoepel op en laat me met rust



Ja hoor mandje parasolletje, kijk mevrouw liggen
en dan durven ze nog te zeggen dat ze die ouwe taart niet voortrekken hè.........



Als we geen lange wandeling maken dan lopen we natuurlijk wel elke dag
Dan maken we 's morgens een rondje bij de camping
Die rondjes liggen dan tussen de 4 en 10 km.
De rest van de wandelfoto's zijn allemaal foto's van die korte rondjes
om een idee te geven hoe mooi het hier is

Er zijn veel kastanje bomen en die staan nu prachtig in bloei




Je kan ook gewoon langs het bruggetje hoor Sanja er staat geeneens water onder



Er zijn hier overal veel grafheuvels





Neem de tijd maar met die camera ik lig hier wel lekker




Rododendrons in veel kleuren



NIET mee bemoeien *zucht* ik rust effe uit en dit ligt lekker, PUNT



Als wij al op bed liggen zitten hunnie nog buiten
Wijntje en biertje erbij en foto maken met de zelfontspanner, en een lol dat ze hebben, raar mensenvolk.....



En nog wat meer plaatjes van in de buurt



Leuk weerstation bij iemand in de voortuin



Als we weer eens over de hei lopen hebben we ineens mazzel en zien de schaapjes lopen!



En niet alleen schapen ook bokken en geitjes



Zo mooi om de schaapsherder met zijn honden en kudde een keer te zien!!!






staat een heeeeele aparte boom in het bos.....
hahaha vrouwtje moet maar een broek voor hem breien :-))



Bij de buren om de hoek kun je verse melk tappen



Onze camping



Het is warm en dan doen ze stil zitten en dom kijken en ben ik de enige die wel beweegt



Jan wil wel met me spelen als het warm is :-)



Jemig zus wat maak je een herrie, een goed gesprek voeren met Jan prima
maar dat mag best een toontje lager van mij



Eigenlijk zouden we nog een week blijven maar de warmte loopt nu op tot boven de 30 graden
Dat vinden we voor ons oudste meisje te veel, die hitte trekt ze niet goed meer
Dus op zaterdagmorgen 8 uur vertrekken we naar huis
Thuis kan ons kind meer verkoeling zoeken in huis



Maar natuurlijk eerst ons nieuwe superlieve vriendje Shadow nog gedag zeggen



Gerdaaaaaa ik kom jou ook een knuffel brengen!!!!!!!
Haha en ik stopte op tijd hoor de camera is nog heel en ze leeft nog :-))



Dag lieve Jan Mini en Shadow
Bedankt voor de 10 heerlijke weken die we bij jullie hebben gehad!
Haha en niet huilen shadow we komen in september weer terug om met je te knuffelen